De eerste film van een experimenterende Iraanse meester valt helaas uit. We zullen het moeten doen met een Pools drama: 33 scenes from life, waarin alles en iedereen uitsterft. Het begint met klein verdriet om de hond, maar dan volgen de rampen elkaar in rap tempo op. Moeder krijgt kanker en sterft, vader een hartaanval, dochter gaat vreemd met huisvriend en wordt natuurlijk door haar geliefde betrapt. Intens treurig dus allemaal, maar wel mooi gefilmd, wel net iets te veel van het goede.
Dan de nieuwe film van Takeshi Kitano: Achilles and the turtoise. Verfrissend en minder traag en zwanger van symboliek dan de andere film die ik van hem heb gezien: Dolls. Veel meer humor ook. De lijken zijn prachtig gestileerd met rode bloedplassen. Jammer dat naar het einde toe de verhaallijn verslapt.
Er zijn maar liefst twee Nederlandse films waarin de vrouwelijke hoofdpersoon een telefoongesprek voert met een onzichtbare tegenspeler: Oogverblindend en Last conversation. De laatste is van Noud Heerkens met Johanna Tersteege in de hoofdrol. Het is nogal een gok: 1 scène, 12 camera's die achter elkaar een monoloog waarin duidelijk wordt dat zij weggaat bij haar liefde registreren. 75 minuten Johanna Tersteege in haar telefoon horen praten, weinig of geen reacties van haar gesprekspartner te horen. Maar afgezien van enkele kromme tenen teksten een absolute aanrader. De ultieme snelwegtragedie, prachtig gefilmd.
Tot slot van deze dag: Pandora's Box een Turkse film, maar het had bijna een Nederlandse kunnen zijn: met scheldende zusjes, een afgedwaalde broer en een bijzondere band tussen een hilarisch dementerende oma en haar kleinzoon. Bij vlagen komisch, bij vlagen melodramatisch, maar altijd onderhoudend.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten